Symbolika Ikony

Ikona jest „duchowym oknem” spotkania człowieka z Bogiem.

Głęboka symbolika zawarta w ikonie oraz sposób jej tworzenia ściśle oparty o kanony, wyróżnia ją spośród obrazów religijnych.

Ikona nie jest zmysłowa – wycofuje się od świata pełnego szumu i zgiełku. Ikona wykracza poza fizyczne piękno. „Rezygnuje z cielesności postaci w celu wydobycia jej pierwiastka duchowego. Zadaniem ikony jest ukazanie za pomocą jakości zmysłowych świata ponadzmysłowego, widzianego w perspektywie eschatologicznej. Ikona nie kieruje się realizmem doczesnym, ale eschatologicznym, ma ona ukazywać nie „rzeczy naturalne” ale „naturę rzeczy”. [Na podstawie .„Ikony w Polsce” M. Janocha]

Ikona powstaje z darów świata stworzonego, czyli pigmentów z królestwa minerałów, drewna na deski z królestwa roślin, jaja na temperę z królestwa zwierząt i przeobraża to wszystko w arkę niosącą życie.

Ikona podczas powstawania jest obmadlana. Tworzona jest w ciszy i skupieniu, ze świadomością, że powstaje na Chwałę Boga. Autorem ikony jest Kościół, dlatego ikonograf nie podpisuje swojego dzieła.

blank

Czerwień symbolizuje młodość, piękno, bogactwo, zdrowie, miłość, ofiarę, walkę. Czerwona szata jest szatą królewską. Purpurowe szaty w Bizancjum były oznaką najwyższej władzy.

Niebieski to kolor nieba, a więc oznacza niebiosa i boskość.

Złote tło oznacza, że w Bogu „żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”. Nie powinniśmy postrzegać pozłoty, jako tła, lecz jako przestrzeń duchową, w której porusza się wszelkie stworzenie, oraz jako Boską obecność obejmującą i utrzymującą wszystko. Złoto symbolizuje duchową światłość, Boską obecność, chwałę przemienienia. Odzwierciedla fakt, że Bóg nie tylko stworzył świat, ale także go przeniknął i przeobraził.

Aureola oznacza promieniującą światłość pochodzącą od Ducha Świętego, który mieszka w świętej osobie. W aureoli Pana Jezusa wpisany jest krzyż, a w nim greckie litery OWN tworzące napis ”Ja Jestem”

Bliki (refleksy świetlne) symbolizują światło boskiej chwały, promieniujące od świętej osoby. Wyraźne oddzielone kreski, którymi są malowane, wyróżniają się, jako forma o innym charakterze niż ciało – reprezentują obecną wewnątrz światłość Ducha Świętego, która przeobraża.

Podpis na ikonie jest istotnym elementem. Jednoznacznie określa przedstawioną na ikonie postać. Jest niejako „imieniem ikony”.  Litery MP i OV są pierwszymi i ostatnimi literami greckich słów „Matka Boga”. Litery IC XC są pierwszymi i ostatnimi literami greckich słów Jezus Chrystus.

Kolorystyka ikon odzwierciedla świat materialny widziany sercem, świat przeobrażony przez Ducha Świętego. Celem obrazu jest ukazanie stworzenia skąpanego w światłości i promieniejącego światłem Ducha Świętego.

Abstrakcyjne ciało ma ukazywać świat pozazmysłowy – to ciało zmartwychwstałe, doskonałe, przebóstwione.

Czerwień symbolizuje młodość, piękno, bogactwo, zdrowie, miłość, ofiarę, walkę. Czerwona szata jest szatą królewską. Purpurowe szaty w Bizancjum były oznaką najwyższej władzy.

Niebieski to kolor nieba, a więc oznacza niebiosa i boskość.

Asysty (złote linie) na szatach Jezusa symbolizują objawienie się energii boskich.

Złote gwiazdy na welonie Maryi są symbolem Jej  wiecznego dziewictwa.

Złote tło oznacza, że w Bogu „żyjemy, poruszamy się i jesteśmy”. Nie powinniśmy postrzegać pozłoty, jako tła, lecz jako przestrzeń duchową, w której porusza się wszelkie stworzenie, oraz jako Boską obecność obejmującą i utrzymującą wszystko. Złoto symbolizuje duchową światłość, Boską obecność, chwałę przemienienia. Odzwierciedla fakt, że Bóg nie tylko stworzył świat, ale także go przeniknął i przeobraził.

Aureola oznacza promieniującą światłość pochodzącą od Ducha Świętego, który mieszka w świętej osobie. W aureoli Pana Jezusa wpisany jest krzyż, a w nim greckie litery OWN tworzące napis ”Ja Jestem”

Bliki (refleksy świetlne) symbolizują światło boskiej chwały, promieniujące od świętej osoby. Wyraźne oddzielone kreski, którymi są malowane, wyróżniają się, jako forma o innym charakterze niż ciało – reprezentują obecną wewnątrz światłość Ducha Świętego, która przeobraża.

Podpis na ikonie jest istotnym elementem. Jednoznacznie określa przedstawioną na ikonie postać. Jest niejako „imieniem ikony”.  Litery MP i OV są pierwszymi i ostatnimi literami greckich słów „Matka Boga”. Litery IC XC są pierwszymi i ostatnimi literami greckich słów Jezus Chrystus.

 

Nośnikiem ikony jest deska z drewna lipowego.

Drzewo jest symbolem życia. Krzyż stał się nowym Drzewem Życia, dzięki któremu na nowo mamy dostęp do wieczności.

Na deskę położone jest płótno (pamiątka Oblicza odbitego na chuście św. Weroniki), na które kładzionych jest 12 warstw zaprawy kredowoklejowej, gdzie każda warstwa poświęcona jest innemu Apostołowi.   

Na powierzchni ikony znajduje się zagłębienie tzw. kowczeg, co w języku greckim i cerkiewno-słowiańskim, oznacza arkę. Kowczeg upodabnia ikonę do Arki Przymierza, którą Bóg nakazał zbudować Mojżeszowi, a która to służyła do przechowywania świętych przedmiotów. 

Farby to pigmenty powstałe z prochu ziemi i minerałów, glinek i roślin, połączone spoiwem na bazie żółtka jaja kurzego oraz wody.

Ikona powstaje z darów świata stworzonego, czyli pigmentów z królestwa minerałów, drewna na deski z królestwa roślin, jaja na temperę z królestwa zwierząt i przeobraża to wszystko w arkę niosącą życie.

Zgodnie z teologią ikony, właściwym dla niej miejscem jest świątynia. Jeżeli znajduje się ona poza nią, musi zostać poświęcona. Poświęcenie zapewnia nawiązanie łączności między praobrazem a wyobrażeniem.

Ikona podczas powstawania jest obmadlana. Tworzona jest w ciszy i skupieniu, ze świadomością, że powstaje na Chwałę Boga. Autorem ikony jest Kościół, dlatego ikonograf nie podpisuje swojego dzieła.

blank
blank
blank
blank

Formularz KONTAKTOWY

FormularzKONTAKTOWY

Zapraszam do kontaktu telefonicznego +48 737-132-373 mailowego magdalena@tradycyjneikony.pl lub poprzez poniższy formularz.